Yaren diye koydum adını Alperen olda sürdür soyumu Gel gayrı güldür bu kadını Zerre kadar üzmem asla Söz olsun yürekden elif miktarı Elimde, ayağımda takat bitsede, Gözlerimin nuru yere düşsede, Gül gelip kulağım tek ses işitmesede, Saçlarıma son ak düşdüğünde bile, Tek muradım diye dileyeceğim. Gül gelip akıl fikir saşacak, Kalp son ritimlerini atacak, Ruhum göçe hazırlanacak. Kader çizgisi son bulurken, Alın yazım sona ererken, Titreyen elimi göğe kaldırıp; Yinede seni isteyeceğim. Belki şeytan kahrolcak kahrıma, Belki melekler ağlayacak karabahtıma, Kullar umursuzca geçecek etrafımda. Ömre törpü dayandığında; Son nefesde çöküp dizler üstüne, yine seni isteyeceğim. Deprem anında, zelzele vakdi, Afetde yaşasam ne umrumda ki. En fena hal gelmiş isede başıma Dilimde dua, gönülde dilek ile el açıp Mevlaya Resul’un aşkına dileneceğim Son günüm olsa bile Tek muradım var diye dileceğim Ölüm günü bile seni bekleyeceğim
| 